بی‌حسی پا و نشانه‌های هشدار نوروپاتی

نوروپاتی دیابتی (diabetic neuropathy) آسیب عصبی ناشی از دیابت است: با گذشت زمان، قند خون و چربی‌های خون بالا می‌توانند به اعصاب شما آسیب بزنند.¹ شایع‌ترین نوع آن پاها و ساق‌ها را درگیر می‌کند.² وقتی حس پاهایتان را از دست می‌دهید، ممکن است سنگریزه‌ای در جوراب یا یک تاول را حس نکنید، و این‌ها می‌توانند به بریدگی و زخم‌هایی تبدیل شوند که عفونی می‌شوند.¹⁶ به همین دلیل بررسی روزانه این‌قدر اهمیت دارد.

• خطر در بی‌حسی است، نه فقط در درد. ممکن است مشکل پا داشته باشید اما در پاهایتان دردی حس نکنید.¹⁸
• هر روز نگاه کنید. هر عصر که کفش‌هایتان را درمی‌آورید پاهایتان را بررسی کنید، از جمله میان انگشتان.¹⁸
• هرگز پای بی‌حس را گرم نکنید. با آسیب عصبی ممکن است پاهایتان بسوزد و متوجه نشوید.²⁶
• مدیریت دیابت پایه کار است. نزدیک ماندن به اعداد هدف می‌تواند از بدتر شدن آسیب عصبی جلوگیری کند.¹²

درمان متعارف چه می‌کند

• مدیریت دیابت یعنی مدیریت قند خون، فشار خون و کلسترول؛ نزدیک ماندن به اعداد هدف می‌تواند از بدتر شدن آسیب عصبی جلوگیری کند.¹² پزشکان ممکن است داروهایی برای درد عصبی تجویز کنند؛ آن‌ها می‌توانند به درد کمک کنند اما آسیب عصبی را تغییر نمی‌دهند، و اگر یکی کمک نکرد، ممکن است داروی دیگری آزمایش شود.¹³ اگر کمبود B12 ناشی از متفورمین باشد، می‌توان متفورمین را همراه با مکمل B12 ادامه داد.¹¹
• مراقبت استاندارد زخم شامل دبریدمان است، که در آن یک ارائه‌دهنده مراقبت مانند متخصص پا (podiatrist) بافت مرده را برمی‌دارد تا زخم بتواند بهبود یابد،⁴⁵ همراه با کفش‌های ویژه، بریس یا گچ برای برداشتن فشار از روی زخم.⁴⁶ قانقاریا و زخم‌هایی که با درمان بهتر نمی‌شوند می‌توانند به قطع عضو بینجامند، که جراح ممکن است برای جلوگیری از گسترش عفونت شدید و نجات جان انجام دهد.⁵¹

محدودیت‌ها و عوارض جانبی

• مسکن‌های بدون نسخه مانند acetaminophen و ibuprofen ممکن است برای بیشتر دردهای عصبی خوب کار نکنند و می‌توانند عوارض جانبی داشته باشند.¹⁴ بهبود زخم‌های پا می‌تواند هفته‌ها یا حتی چند ماه طول بکشد.⁴⁷
• برخی موارد با درمان علت زمینه‌ای بهتر می‌شوند؛ در برخی افراد آسیب ممکن است دائمی باشد یا به‌آهستگی بدتر شود،³⁶ بنابراین هرچه زودتر تشخیص داده شود، شانس محدود کردن آن بیشتر است.³⁷

چه چیزهایی در این بیماری نقش دارند

• با گذشت زمان، قند خون بالا و سطوح بالای چربی‌های خون به اعصاب آسیب می‌زنند؛¹ حدود یک‌سوم تا نصف مبتلایان به دیابت نوروپاتی محیطی دارند.² کمبود B12 و زیادی B6 شناخته‌شده‌ترین علت‌های ویتامینی هستند؛ الکل، سموم و برخی داروها هم می‌توانند آن را ایجاد کنند.³¹ دیابت می‌تواند جریان خون در پاها را هم کم کند، که بهبود زخم یا عفونت را دشوار می‌سازد.¹⁷

رویکردهای تلفیقی و طبیعت‌درمانی، بر اساس شواهد

• تثبیت‌شده مدیریت دیابت و بیماری‌های دیگر، تغذیه سالم و ورزش می‌توانند به پیشگیری از نوروپاتی محیطی و کاهش علائم کمک کنند؛³² کنترل روزانه قند خون بهترین راه محافظت از پاهای شماست.³⁴ هر عصر پاهایتان را بررسی کنید،¹⁸ با آب گرم و نه داغ بشویید و پا را در آب نخیسانید،²¹ ناخن‌ها را صاف و مستقیم بگیرید،²⁴ و هرگز پابرهنه یا فقط با جوراب راه نروید.²⁵ فعالیت‌هایی را انتخاب کنید که برای پا سبک‌اند — پیاده‌روی، شنا، دوچرخه‌سواری؛ سیگار جریان خون به پاها را کم می‌کند.²⁷
• فرضیه کارشناسان دیابت توصیه ویژه‌ای درباره مکمل‌ها نداده‌اند؛ پیش از استفاده از مکمل‌ها یا درمان‌های جایگزین با پزشک خود صحبت کنید.¹⁵ آزمایش‌های خون می‌توانند مشکلات تیروئید، بیماری کلیه یا ویتامین B12 پایین را به‌عنوان علت‌های دیگر رد کنند.¹⁰
• تأییدنشده صفحه‌ای از کلینیک با عنوان «Diabetic Gangrene Saving Amputation» (نجات از قطع عضو در قانقاریای دیابتی) EDTA، lumbrokinase (لومبروکیناز)، دی‌اکسید کلر، هیپوکلریت کلسیم و DMSO را پیشنهاد می‌کند؛⁴¹ بروشور آن ازون را «بهترین ضدباکتری» می‌نامد که «سلول‌های مرده» را دوباره فعال می‌کند،⁴³ و می‌گوید صدها پا نجات یافته‌اند، بدون هیچ سابقه یا پیگیری.⁴⁴ مقررات ایالات متحده ازون را گازی سمی بدون هیچ کاربرد پزشکی مفید شناخته‌شده توصیف می‌کند؛⁴⁸ FDA (سازمان غذا و داروی آمریکا) از مردم می‌خواهد به هیچ دلیلی از MMS (دی‌اکسید کلر) استفاده نکنند،⁴⁹ و هشدار می‌دهد که تکیه بر کیلیشن (chelation) اثبات‌نشده می‌تواند مراقبت اثبات‌شده را به تأخیر بیندازد و به نارسایی کلیه و مرگ بینجامد.⁵⁰

زخم پایی که پس از چند روز بهبود نمی‌یابد، یا پوستی که قرمز، گرم یا دردناک است، یعنی همان روز باید با ارائه‌دهنده مراقبت خود تماس بگیرید — نه آزمودن چیزی از یک بروشور.[[C52]]